Zaterdagavond, we openen onze ogen nadat we eventjes een uurtje
hebben gelegen. Nee, we zijn niet bejaard aan t worden, noch ziek ofzo. Vanavond
laat gaan we naar Utrecht, om daar in de Catacomben van het Raadshuis de party
van Siberia mee te maken. Volgens de flyers van Siberia (georganiseerd door
MrsBrigitte) wordt er strikt op toegezien dat de dresscode zo goed mogelijk
wordt opgevolgd.
Een duik in onze kast stelt ons gerust: Meester en ik hebben genoeg variatie
van kleding om vanavond langs de doorbitch te komen.
Ik mag een klein rolkoffertje inruimen met onze kleding en nog wat blikjes fris
voor vannacht op de terugweg. Voor nu trekken we onze 'gewone' kleding aan,
aangezien het flink koud is en de routeplanner aangeeft dat het nog een stukje
lopen is naar de locatie, nadat je de parkeergarage verlaat.
Meester en ik gaan gelukkig regelmatig uit in 'SM-kringen'. Zo ontmoeten we
vaak boeiende mensen, zien verschillende locaties, dansen en spelen flink en
genieten we beiden van vaak prachtige, sexy geklede mensen. Ook vinden wij het
vaak gaaf en 'kicken' om publiekelijk te spelen, reacties van anderen te krijgen
evenals we het leuk vinden om bij anderen te kijken.
We verheugen ons dus best wel op de avond en tegen een uurtje of 10 neemt Meester
plaats achter het stuur, om naar Utrecht te rijden. Eerlijk gezegd heb ik eigenlijk
wel wat kriebels in mijn buik voor vanavond/vannacht. Zoals gezegd we gaan dan
wel vaker uit, maar dit is dan weer een locatie waar we nog niet eerder geweest
zijn. Nu weet ik ook echt wel dat, wanneer ik met Meester ben, mij weinig slechts
kan gebeuren. Maar het is meer een opgewonden gevoel van lekkere spanning, wat
ga ik zien, wat gebeurt me, hoe verloopt het?
Na een tijdje krijgen we Utrecht in zicht en rijden we heel eventjes wat rondjes
om de juiste parkeergarage te vinden. Maar na het bijna onvermijdelijke verkeerd
rijden vinden we de parkeergarage parkeert Meester de auto. Snel pakken we onze
koffertjes uit de achterbak en gaan terug de straat op. Het is inderdaad bitter
koud en ondanks het feit dat ik een lange leren jas aan heb en leren laarzen,
krijg ik toch een aardig bevroren muts :-). De jas waait steeds open en geeft
de wind vrij spel om onder mijn rokje te blazen. Gelukkig vinden we al snel
de locatie en als we bovenaan het trappetje staan om af te dalen, worden we
al door de eerste bekenden begroet.
Beneden bij de ingang zelf eerst eventjes langs de beveiligers en ja hoor, daar
staat Mrs Brigitte al om de gasten welkom te heten. Ik moet zeggen dat ze er
altijd prachtig en indrukwekkend uitziet; of het nou leer, suede of lak is,
rubber of stof..het lukt haar altijd om een geheel eigen stijl aan te houden.
Druk is het wel in het halletje en al snel zien we nog meer bekenden, die eigenlijk
ook al in de rij willen gaan staan voor het verkleedholletje. Meester heeft
niet zo'n zin om lang te wachten voordat we ons in het feestgedruis kunnen storten,
dus trekt Meester mij mee naar de garderobe. Aangezien de balie van de garderobe
in tweeën is gedeeld, gebaard Meester mij hierachter plaats te nemen om
op deze manier mijn kleding te kunnen verwisselen. Meester zelf gaat voor de
balie staan, zodat gasten die langslopen al zijn heerlijke bloot krijgen te
zien. Ik open mijn koffertje en haal mijn lakkleding eruit, evenals mijn schoentjes
met metalen hakken.
Nu ik dit zo achteraf zit te typen, moet ik eigenlijk weer lachen om mijzelf.
Ik ging mij dus omkleden en ben heus niet preuts, maar daar achter die balie
ging ik dus maar met mijn rug naar de langslopende gasten staan. Dit terwijl
ik mijn 'normale' kleding uittrok, om zodoende mijn lakbody aan te kunnen trekken,
met daarover heen een lakrokje met gevaarlijke ritssluiting :-) Alleen.....die
lakbody heeft 2 uitsparingen die nou net zo mooi mijn blote tieten tonen. En
ik.... muts die ik ben, sta dus met mijn rug naar de mensen toe, want stel je
voor dat ze mijn blote tieten zien als ik mij verkleed :-)))
Goed, ik ben dus eindelijk verkleed en ik zie dat Meester mij al grijnzend staat
aan te kijken, met zijn handen in de zij. “Zo raven, is het allemaal gelukt?”
Nog steeds krijg ik een kolonie vlinders in mijn buik als Meester mij op die
manier staat op te nemen en grijnzend bekijkt dus ik werp een kushand in zijn
richting. “Ja Meester, ik ben klaar. Zullen we de koffertjes en jassen
afgeven, zodat we lekker naar binnen kunnen?”
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl