Meester?
Ik vind dit vreselijk eng, hoor....ik hou niet zo van
naalden....wil U die weer weg leggen? vraag ik wanneer Meester grijnzend voor
mij staat, in zijn handen een doorzichtig bakje met daarin verpakte naalden.
Meester heeft vandaag weer iets gevonden wat mij compleet uit het lood doet
slaan: naalden!
Met mijn armen sta ik vastgeketend in de speelkamer van Meester, ik dacht dat
het een rustige zondagmiddag zou worden, maar nu slaat mijn hart minstens 3
x het normale ritme van schrik!
"Ga jij maar eens naar boven, slavin" had Meester gezegd en braaf
als ik ben
*kuch* liep ik gedwee naar boven en bleef gedwee wachten op hetgeen Meester
voor mij in gedachten had.
Mijn hals en polsboeien werden omgedaan, ik moest onder de takels gaan staan
en al snel stond ik vast genoeg om niet van schrik te kunnen weglopen. Want
schrikken deed ik wel toen Meester uit het ladekastje een doosje tevoorschijn
haalde en dit voor mijn neus opende....naalden!
Normaal gesproken ben ik niet zo bang aangelegd, maar nu....nu Meester mij het
idee lijkt te geven mij eens eventjes als Zijn prive-speldekussen te willen
gebruiken...nu breekt het zweet mij uit!
Meester zegt dat ik bof vandaag en doet de blinddoek om....het boffen ligt dus
in het feit dat ik niet kan zien waar en of de naalden gebruikt gaan worden.
Ik voel de zweetdruppeltjes langs mijn rug gaan, maar besluit maar niet teveel
tegen te spartelen, aangezien dit ook geen zin zou hebben, als Meester iets
wil doen met mij, dan zal het ook gebeuren.
Gelaten sta ik te wachten wat het volgende zal zijn....ik voel Zijn hand over
mijn lijf gaan en denk: owwww, dit is wel lekker, misschien was het wel
om mij eventjes gek te maken? Ik hoor wat geluiden in de kamer en schiet bijna
meteen in de stress als ik iets prikkends, iets scherps op mijn tepels voel
en jammer meteen: "Meester, arggggghhhhh.....het prikt!!! Het doet zeer!!!
Ik probeer nog een stap naar achteren te doen om zo de naald (wat dat denk
ik dus dat het is) te ontwijken, maar voel mij meteen beperkt door de kettingen
waarmee ik vaststa.
Ik twijfel of ik nu zal gaan jammeren of het stilletjes over mij heen zal laten
komen, niet dat jammeren veel zal helpen, maar toch....
Ik heb weleens eerder iets van naalden gezien en gehoord en ondanks dat ik wel
een beetje een durfal ben, hoef ik nog niet zo nodig hiermee kennis te maken.
Het idee dat er een naald (of meer) door mijn huid gaat, door mijn tepel gaat
of andere lichaamsdelen, beneemt mij bijna de adem. Het prikt en steekt nog
steeds, wanneer ik ook iets voel aan mijn schaamlippen. Ik doe snel mijn benen
bij elkaar om ze zo te beschermen, maar wanneer Meester streng zegt: "Doe
je benen uit elkaar....NU!"...spreid ik snel mijn benen om Hem te gehoorzamen.
Ik heb het vreselijk warm nu en zie al hele taferelen
van bloed over mijn tepels en schaamlippen voor mij....het idee alleen al boezemt
mij angst in. En toch blijf ik nu stilletjes staan omdat Meester dat nou eenmaal
wil van mij.Ik voel pijn aan mijn tepels, ik denk natuurlijk meteen aan naalden.
Maar als door het schudden van mijn lijf mijn borsten bewegen, voel ik dat er
iets zwaars aan mijn tepels hangt. Grrr.....het zullen toch niet die stomme
witte klemmetjes met beertjes eraan zijn? Die vind ik zo vreselijk stom en daarbij,
ze doen zeer!
Ook al weet ik dat dat natuurlijk de bedoeling is van Meester.
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl