We hadden elkaar al even niet meer gezien door allerlei afspraken en andere verplichtingen. Vanavond was het zover. Moest me sexy aankleden en make-up opdoen. Sexy aankleden... wat is in hemelsnaam sexy??? Ik sta te dubben voor mijn kledingkast en besef dat ik eigenlijk weinig heb wat eraan voldoet en dat wat voldoet, hebben ze al eens gezien. Ik moet dus maar een keuze maken over the verschillende seconde best options... wat ik dus maar doe.
Ondereg denk ik nog na. Over hun voorstel. Om slavin te worden. Ik merk dat ik aan de ene kant graag wil en aan de andere kant ook twijfel. Mijn grootste drempel is om toestemming te moeten vragen voor ik anderen ontmoet qua bdsm. Niet dat ik dat daar nu zo mee bezig ben, maar het is voor mij wel een stuk zelfstandigheid waar ik erg aan gehecht ben. Doen en laten wat ik wil. Ik weet niet beter. Iets waar anderen vroeger geen grip op konden krijgen bij mij. En het dan nu wel opgeven? Niet meer tussen mazen door kunnen glippen. Nooit uit onwil of om schade aan te richten, maar wel mijn eigen dierbare gevoel van vrijheid. Geen verantwoording schuldig over wat ik deed of hoe. Niet anders gewend dan om zo t e leven. En nu zou ik dat een stukje opgeven.
De andere regels zullen soms wel lastig zijn, maar dat is op een fijne manier beperkend. Maar dit is voor mij iets wat heel essentieel is. Genoeg stof om over na te denken dus. Voor ik het weet ben ik er al weer. Nog snel even schoenen aantrekken en dan is het tijd om naar binnen te gaan.
Fijne verwelkoming weer. Ik merk dat ik nog steeds lekker in mijn vel zit. We praten eerst weer over van alles. Uiteindelijk komt het onderwerp natuurlijk op het slavin willen worden of niet. Het is fijn om er nu direct feedback op te krijgen en niet te hoeven wachten op mail. Misverstanden kunnen zo direct opgelost worden. Ik leg uit waar ik het meeste tegen op zie. raven vertelt dat het er enerzijds natuurlijk bij hoort vanuit je onderdanigheid, maar dat het anderzijds vanuit hun natuurlijk ook een stuk bescherming is. Dat er nog veel mis kan gaan in dit wereldje. Dat besef ik ook wel. EN dat maakt het voor mij al anders. Ik merk dat ik het wel graag wil. Weet ook diep van binnen dat ik een aantal regels nodig heb. Ik geloof dat de precieze invulling minder belangrijk is, maar dat het meer gaat om de grenzen. Om toestemming te moeten vragen. Zeker als we elkaar beter leren kennen zal die behoefte bij mij groter worden. Om Mr te dienen en dan toestemming te vragen. Al met al komen we tot een aantal regels waar ik goed mee kan leven en waarvan ik sommige fijn vind. Al moet ik zeggen dat ik nog wel moet wennen aan de hoeveelheid regels. Niet qua onthouden, maar het voelt zo nu en dan even als veel ‘beperkingen’ tegelijk. Toch voelt het tegelijkertijd ook al hele erg fijn.
|
<
|
 |
E-mail
reacties mail@mrbert.nl